Дэлхий даяар остеоартрит өвчтэй хүмүүсийн тоо 2050 он гэхэд ойролцоогоор 1 тэрбумд хүрнэ гэж таамаглажээ

Австралийн Куртины Их Сургуулийн судлаачдыг оролцуулсан олон улсын хамтарсан судалгааны баг олон улсын “The Lancet” сэтгүүлд остеоартритын дэлхийн ачаалал болон урьдчилан сэргийлэх, эмчлэх тогтолцоог сайжруулах арга хэмжээний талаар нийтэлжээ.

Судлаачдын үзэж байгаагаар дэлхий даяар остеоартрит өвчтэй хүмүүсийн тоо 2023 онд 600 сая орчим байснаас 2050 онд 1 тэрбум орчим болж нэмэгдэх төлөвтэй байна. Остеоартрит нь үе мөчний мөгөөрс болон түүний эргэн тойрон дахь эд эсийн өөрчлөлтөөр тодорхойлогддог архаг өвчин бөгөөд өвдөлт, хөшүүн байдал, хөдөлгөөн буурахад хүргэдэг. Энэ нь ихэвчлэн өвдөг, ташаа, гарт тохиолддог бөгөөд хүнд хэлбэрийн шинж тэмдэг нь алхах эсвэл дасгал хийхэд хэцүү болдог байна.

Хүн амын хөгшрөлт нь гол эрсдэлт хүчин зүйл боловч спортын үйл ажиллагаанаас үүдэлтэй таргалалт, үе мөчний гэмтэл нь шалтгаан болдог. Остеоартрит нь бусад архаг өвчинтэй нягт холбоотой. 

Судалгааны өгүүлэлд дурдсанаар, остеоартрит өвчтэй хүмүүсийн 67% нь нэг буюу хэд хэдэн хавсарсан архаг өвчтэй байжээ. Остеоартритгүй хүмүүсийн дунд энэ үзүүлэлт 56%-тай байж. Остеоартриттай өвчтөнүүдийн дөрөвний нэг нь гурван ба түүнээс дээш хавсарсан архаг өвчнөөр шаналж байжээ.

Эмнэлзүйн практикт сайжруулах шаардлагатай томоохон орон зай бий. Австралид ташаа, өвдөгний остеоартриттай өвчтөнүүдийн анхан шатны тусламж үйлчилгээний хэрэглээний судалгааны багийн хийсэн дүн шинжилгээгээр амьдралын хэв маягийг зохицуулах зэрэг эмийн бус эмчилгээг хангалттай хангаагүй ч дүрс оношилгооны шинжилгээ, эмийн жор, мэс заслын лавлагаа үргэлжилсээр байгааг тогтоожээ. 

Судлаачид "Остеоартрит нь архаг өвчин боловч янз бүрийн улс орнуудын эрүүл мэндийн бодлогод үүнийг хангалттай авч үзэхгүй байна" гэж онцолжээ.

Одоогийн байдлаар остеоартритын явцыг удаашруулж эсвэл зогсоох боломжтой өвчнийг хянах эм байхгүй байна. Гэсэн хэдий ч жингийн хяналт, дасгал хөдөлгөөн, өөрийгөө арчлах боловсрол зэрэг мэс заслын бус эмчилгээний тусламжтайгаар шинж тэмдгийг бууруулж, бие махбодын үйл ажиллагааг хадгалах боломжтой. Судлаачид шинж тэмдгийн хүндийн зэрэг эсвэл эмчилгээний чиглэлийг зөвхөн дүрс оношилгооны шинжилгээгээр батлагдсан үе мөчний бүтцийн өөрчлөлтөөр дүгнэж болохгүй гэдгийг онцолсон байна. Тэд дүрс оношилгоонд өөрчлөлт ажиглагдсан ч өвдөлт эсвэл үйл ажиллагааны бууралт байхгүй байж магадгүй бөгөөд шинж тэмдэг болон өдөр тутмын амьдралд үзүүлэх нөлөөллийг хамтад нь үнэлэх ёстой гэж тэмдэглэжээ.

Судлаачид мөн остеоартритыг хөгшрөлттэй холбоотой зайлшгүй өвчин гэж үзэх нь өөрчлөгдөх ёстойг онцолсон. Тайлбар нь остеоартрит нь зөвхөн ахмад настнуудад тохиолддог өвчин биш, харин үе мөчний гэмтлээс үүдэлтэй залуу насанд хүрэгчдэд ч тохиолдож болно гэсэн үг юм. Судалгааны баг "Эмчилгээ нь өвчтөний шинж тэмдэг, үйл ажиллагаанд анхаарлаа хандуулах ёстой бөгөөд остеоартритын менежментийг анхан шатны тусламж үйлчилгээ болон архаг өвчний менежментийн системд нэгтгэх ёстой" гэж мэдэгдсэн бөгөөд "таргалалтаас урьдчилан сэргийлэх, жингийн менежмент, үе мөчний гэмтлээс урьдчилан сэргийлэх ажлыг хамтад нь дэмжих нь ирээдүйд өвчтөнүүдийн тоо нэмэгдэх төлөвтэй байгаа асуудлыг шийдвэрлэх гол ажил юм" гэжээ.